Ανακοίνωση της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στην Αθήνα

Ένας αναγκαίος πρόλογος

Η συμμετοχή μας κάθε χρόνο στις εκδηλώσεις για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, πέραν του αυτονόητου γεγονότος της καταγγελίας της θανατοπολιτικής του κράτους ενάντια στους εξεγερμένους −πότε με τα κρατικά τανκς (δολοφονηθέντες από τη χούντα), πότε με τα κρατικά ρόπαλα (Κουμής και Κανελοπούλου) και πότε με τις κρατικές σφαίρες (Μιχάλης Καλτεζάς)−, μας συνδέει και με την άμεση συμμετοχή των αναρχικών στο Πολυτεχνείο του 1973, αλλά και όλων των μεταπολιτευτικών επετείων από το 1974 μέχρι σήμερα. Σε όλες αυτές τις εκδηλώσεις ο πολιτικός λόγος της συμμετοχής μας ήταν να ξεσκεπάσουμε το ψέμα όλων των εκδοχών της Αριστεράς, και ειδικότερα εκείνων που θέλουν να στριμώξουν το Πολυτεχνείο μέσα στην εθνικο-αντιιμπεριαλιστική φενάκη, αλλά και την καθεστωτική κρατική ιδεολογία που ήθελε να θαφτεί το νόημα κάτω από τα στεφάνια σύσσωμης της Βουλής των Ελλήνων. Η συμμετοχή των αναρχικών την περίοδο της μεταπολίτευσης στις κινητοποιήσεις για το Πολυτεχνείο δεν ήταν αναίμακτη. Όλες οι εκδοχές της Αριστεράς −πέρα από το όπλο της συκοφαντίας− μεταχειρίστηκαν την ωμή βία αλλά και την κατάδοση στην αστυνομία με σκοπό την αναχαίτιση του ολοένα και αναπτυσσόμενου αναρχικού ρεύματος την εποχή εκείνη. Οι συγκρούσεις κάθε χρόνο ήταν αιματηρές (με κορυφαίες αυτές του ’79 με την ΚΝΕ και την ΕΣΑΚ). Βέβαια, η επιμονή του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού κινήματος πέτυχε να εξουδετερώσει κάθε εμπόδιο και να κυριαρχήσει στο Πολυτεχνείο από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, έχοντας πάντα τα μαζικότερα μπλοκ. Αυτό είναι, λοιπόν, το νήμα που μας συνδέει με τις εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου. Αναφέρουμε όλα τα παραπάνω διότι όντως υπάρχει αυτή η ιστορικότητα της συμμετοχής του αντιεξουσιαστικού, αναρχικού και αυτόνομου κινήματος, και έχει σαφή χαρακτηριστικά για όποιον θέλει και προσπαθεί να τα επικαλείται − είτε απλώς σαν αναφορά είτε πολύ περισσότερο σαν περιεχόμενο.

Το πρόγραμμα και οι αφίσες του B-FEST!

B-FEST 6 | WE ARE UNGOVERNABLE!

26-27-28 Μαΐου 2017, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, Πειραιώς 256, Αθήνα

Το πολιτικό περιοδικό Βαβυλωνία διοργανώνει για 6η φορά το αυτοδιαχειριζόμενο και αυτοχρηματοδοτούμενο Διεθνές Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ B- FEST.

Το φετινό B-FEST φιλοδοξεί να αναδείξει ιδέες, κινήματα, κοινότητες και κοινωνίες που καθίστανται μη διαχειρίσιμες και μη κυβερνήσιμες στα διάκενα του υπάρχοντος παγκόσμιου ολιγαρχικού και καπιταλιστικού συστήματος. “We are ungovernable“ είναι το φετινό σύνθημα του φεστιβάλ στο οποίο μεταξύ άλλων θα συμμετέχουν ο Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος Ζακ Ρανσιέρ, o Αldo Seoane ιθαγενής Ινδιάνος αγωνιστής από την Ντακότα των ΗΠΑ, ο Ercan Ayboga από το οικολογικό κίνημα της Μεσοποταμίας (Ροζάβα), ο Peter Sunde ιδρυτής του Pirate Bay, η Melissa Valle για το κίνημα Black Lives Matter, ο Jason Hickel ανθρωπολόγος και αρθρογράφος του The Guardian, Al Jazeera, o Uri Gordon από τους ισραηλινούς αναρχικούς ενάντια στο τείχος, κινήματα που υπερασπίζονται τα κοινά αγαθά από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ θα διοργανωθεί και η διεθνής συνάντηση κινημάτων για το νερό.

Τα σύγχρονα έθνη κράτη στέκονται αμήχανα μπροστά στις νέες σημασίες που αναδύονται και στη συνειδητή αποστοίχιση μεγάλων κομματιών της κοινωνίας. Η καθεστωτική διαχείριση Κράτους και Αγοράς παράγει ασύμμετρους πολέμους, αμέτρητους πολιτικούς, οικονομικούς αλλά και κλιματικούς πρόσφυγες, ενώ η αναδιανομή εισοδήματος και ισχύος σε όλον τον πλανήτη διευρύνει την παγκόσμια οικολογική κρίση, η οποία τείνει να γίνει μη αναστρέψιμη.

ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ: ΠΡΑΞΗ Β’

Μετά τις συντονισμένες και στρατηγικής σημασίας επιθέσεις του κράτους στις καταλήψεις στέγης Ορφανοτροφείο, Ηurriya, και Νίκης το καλοκαίρι του 2016 στη Θεσσαλονίκη, η κυβέρνηση της αριστεράς ξαναχτύπησε στοχευμένα τα ξημερώματα της 13ης Μαρτίου, προβαίνοντας στην εκκένωση 2 ακόμη καταλήψεων, της ιστορικής πλέον Βίλας Ζωγράφου, και της Στέγης Προσφύγων στην οδό Αλκιβιάδους.

Καταγγελία για τον τραυματισμό του συντρόφου Χ.Κ.

Καταγγελία για τον τραυματισμό του συντρόφου Χ.Κ.

Οκτώ χρόνια μετά την αντικρατική εξέγερση του Δεκέμβρη, ο αγώνας διεξάγεται ακόμη με τους ίδιους όρους: οι δυνάμεις της αυτοοργάνωσης, της ελευθερίας, της ζωής ενάντια στο κράτος «το πιο ψυχρό απ' όλα τα τέρατα», ενάντια στη βαρβαρότητα και τη θανατοπολιτική.

Πλήθος κόσμου στη χθεσινή διαδήλωση πλαισίωσε το αντιεξουσιαστικό μπλοκ, το οποίο συγκροτημένα και περιφρουρημένα κατέκτησε τον δημόσιο χώρο, θέτοντας στο επίκεντρο το διαρκές διακύβευμα της κοινωνικής αντιεξουσίας.

Εξάλλου, ο Δεκέμβρης δεν είναι επίκαιρος, είναι παρών: στη δυνατότητα της γενικευμένης αποσταθεροποίησης, της θραύσης της κανονικότητας, της ανάδυσης της φαντασίας και της δημιουργικότητας του συλλογικού πράττειν.

13o Πανελλαδικό Αντιεξουσιαστικής Κίνησης

Κατάληψη Στέγης Προσφύγων από την ΑΚ Αθήνας

Κατάληψη Στέγης Προσφύγων

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στο προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα, πήραμε την πρωτοβουλία κατάληψης της παλιάς φοιτητικής λέσχης της οδού Αραχώβης, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως δομή στέγασης και οργάνωσης προσφύγων και μεταναστών μέσα από τις πρακτικές της αυτοοργάνωσης και της αυτοδιαχείρισης. Η πρωτοβουλία αυτή, έρχεται να τοποθετηθεί μπροστά σε ένα μεγάλο εύρος πολιτικών εξελίξεων και να διευρύνει τις κινηματικές πρακτικές παρέμβασης και επικοινωνίας με τις μεταναστευτικές κοινότητες και τα προσφυγικά ρεύματα.

Εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια, μαίνεται στη Συρία ένας συνεχής, πολυμέτωπος και βίαιος εμφύλιος πόλεμος. Οι βομβαρδισμοί ολόκληρων περιοχών από τον δικτάτορα Άσαντ, η κατάληψη κομματιού του βόρειου τμήματος της χώρας από ένοπλες φονταμενταλιστικές οργανώσεις όπως το ISIS και η Τζαμπάτ αλ-Νούσρα δημιούργησαν ένα μεγάλο προσφυγικό ρεύμα που συγκλόνισε τα θεμέλια της ευρωπαϊκής συναίνεσης.

Η διέλευση του προσφυγικού πλήθους μέσα στην ευρωπαϊκή ήπειρο, κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να καταρρίψει το καθεστώς συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις νομικές συνέπειες του περιβόητου Δουβλίνο 2. Παρά τους αστυνομικούς τραμπουκισμούς, την καταστολή, τις φασιστικές επιθέσεις και το ρατσιστικό μίσος που είδαμε να εκδηλώνεται τις τελευταίες μέρες (ιδιαίτερα στην Ελλάδα, αλλά και αλλού) το μεγάλο κοινωνικό ποτάμι των προσφυγικών ροών κατάφερε να ανοίξει ρωγμές και σχίσματα στο σιδερένιο και ολοκληρωτικό οικοδόμημα των ευρωπαϊκών συνόρων.