Micropolis Solidarity Group

Micropolis Solidarity Group from Mònica Biosca on Vimeo.

Micropolis Solidarity project video (gr-eng)

Καταλανοί φίλοι/ες πριν λίγο καιρό επισκέφτηκαν το Μικρόπολις με αφορμή το προτζεκτ φιλοξενίας μας. Κάποιοι αποφάσισαν να αφήσουν σπουδές και δουλειές και να μείνουν στην Θεσσαλονίκη τουλάχιστον ένα χρόνο. Κάποιοι άλλοι επέστρεψαν στην Καταλονία.. Το μυαλό τους και η καρδιά τους όμως είναι ακόμα εδώ.. Έφτιαξαν αυτό το μικρο βίντεο κι ένα website (https://micropolissolidarity.wordpress.com) για να συνοψίσουν και να στηρίξουν την προσπάθεια του Μικροπολις να εντάξει οικογένειες προσφύγων στην κοινότητα και στην συνέχεια στην τοπική κοινωνία με αξιοπρέπεια και ίσες ευκαιρίες. Από τότε που έγινε αυτό το βίντεο, προστέθηκε στην προσπάθειά μας, η εργασιακή δομή των προσφύγων με τις μπάρες δημητριακών και δυο ακόμα φιλοξενούμενοί μας κατάφεραν να βρουν δουλειά εδώ στην Θεσσαλονίκη.

Αυτά κάνει λοιπόν ένα πραγματικής αλληλεγγύης προτζεκτ που δεν διατηρεί, ούτε δημιουργεί κι άλλα καμπ-γκετο συγκέντρωσης.. 

Αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε! Όχι να φιλανθρωπουμε, αλλά να δημιουργούμε μαζί με τους ίδιους τους φιλοξενουμενους μας τις συνθηκες για αξιοπρεπη διαβιωση εδω και τωρα!

Εμεις στεκομαστε στο πλευρο τους στα πρωτα τους βηματα σ'εναν αγνωστο τοπο ετσι ωστε οι ιδιοι οσο πιο αμεσα γινεται να μην εχουν αναγκη κανενα Μικροπολις. Ακριβως αυτο που κανουν οι οικογενειες..

Ζητάμε την στήριξη σας, υλικά, οικονομικά και σε χερια, για να καταφέρουμε να βγάλουμε όσους περισσότερους ανθρωπους, οικογενειες με παιδια γινεται απο τα άθλια καμπ συγκεντρωσης.

https://www.generosity.com/emergencies-fundraising/support-for-the-refugees-in-thessaloniki

Our Catalan friends visited Micropolis some time ago as they were informed about our hosting project. After this, some of them left their studies and work and decided to stay in Thessaloniki for at least a year. Some have returned to Catalonia. Their hearts and minds though are still here. They made this small video and a website (https://micropolissolidarity.wordpress.com) to describe and support the attempt of Micropolis to welcome refugee families in the community and then at the local society with dignity and fair opportunities. Since this video was made, we added the new working group of the refugees making cereal bars and two more of our hosts found work here in Thessaloniki.
This is what a real solidarity project, that doesn't maintain or create more ghetto-concentration camps, does..
And this is what we will keep on doing! We don't do charity, we create along with the refugees the conditions for a decent living in the here and now!
We stand on their side in their first steps in an unfamiliar place so that as soon as possible they will have absolutely no need of any Micropolis.. This is what families do..
We ask for your support, in material, financially or in hands, to take as many people, families with children, as possible away from the concentration camps.

https://www.generosity.com/emergencies-fundraising/support-for-the-refugees-in-thessaloniki

Mikropolis from Sofie Osterloff on Vimeo.

Δελτίο Τύπου για την σύλληψη 5 φοιτητών,κατοίκων της Αγίας Παρασκευής με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης (GR-ENG)

Δελτίο Τύπου για την σύλληψη 5 φοιτητών,κατοίκων της Αγίας Παρασκευής με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης

Από το πρωί της 12ης Νοεμβρίου διαδραματίζεται ένα πρωτοφανές σήριαλ καταστολής για την πόλη μας αλλά και για τη χώρα. Τα ξημερώματα - ημέρα πανελλαδικής απεργίας – πραγματοποιήθηκαν αιφνίδιες εισβολές στα σπίτια 5 φοιτητών και εργαζομένων, κατοίκων της Αγίας Παρασκευής οι οποίοι συλλαμβάνονται κατόπιν εντάλματος από τις ιταλικές αρχές. Με αφορμή την προσαγωγή τους σε καφετέρια στο Μιλάνο στις 2/5, μια μέρα μετά την απεργία της πρωτομαγιάς, οι ιταλικές αρχές ζητούνε την έκδοση τους.

Αυτή η διαδικασία δίωξης σε βάρος φοιτητών από άλλο κράτος της ΕΕ με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, με αφορμή τη συμμετοχή σε πρωτομαγιάτικη απεργιακή διαδήλωση, είναι πραγματικά πρωτοφανής. H αποτροπή αυτής της ακραίας κατασταλτικής μεθόδευσης αφορά κάθε άνθρωπο και την υπεράσπιση του δικαιώματος του να συμμετέχει σε συλλογικές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις.

Σήμερα το πρωί, ως αγωνιζόμενοι κάτοικοι της πόλης, γείτονες, φίλοι και συγγενείς τους πραγματοποιούμε παρέμβαση στο Δημαρχείο της Αγ. Παρασκευής απαιτώντας την παύση κάθε δίωξης και κράτησης τους και την μη έκδοση τους, σε καμία περίπτωση, στην Ιταλία.

Καλούμε όλες και όλους:

Πέμπτη 12/11

Συνέλευση 19:00 | Δημαρχείο Αγ.Παρασκευής , Μεσογείων 415-417

Παρασκευή 13/11

Συγκέντρωση Συμπαράστασης 10:00 | Εφετείο Αθηνών , Λ.Αλεξάνδρας και Λουκάρεως

Συνέλευση 18:00 | Πολυτεχνείο, Πατησίων 42

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγίας Παρασκευής & γείτονες, φίλοι, συγγενείς

(αναβάλεται) Συνέλευση του Συντονιστικού ενάντια στον Φράχτη του Έβρου

ΑΝΑΒΑΛΕΤΑΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ  

 

CALLING FOR THE DEMONSTRATION AGAINST HELEXPO

ELECTIONS REQUIRE OUR PRESENCE AT THE BALLOTS AND ASSIGNMENT OUR ABSENCE FROM LIFE STRUGGLES 

WE TURN OUR BACKS TO BOTH 

At Syntagma, the Left as a whole chose the easily digestible populist dilemma of memorandum or no memorandum in order to gain a role, instead of self-instituting or self-organising a new social scheme. This false dilemma is over, but the left will face it again in its path ahead and this may lead to a defeat larger than anyone can imagine” (Abstract from AK’s release after the elections in May 2012).

We have said it before and we say it again for those that were taken aback and those that want to do one of the same, crossing the same river twice. They are trying in vain. The reasons that led Syriza to its full integration and management by the capitalist system are the same reasons as those that will lead all versions of the left that participate in elections and seek authority roles, to the same end. Gasping behind them are the “perpetual students” of extra-parliamentarians to count votes that have no counterpart in society.

Even the most naïve were convinced in the past five months that assigning someone to save us is the same as assigning someone to destroy us. The LIE in politics takes supernatural dimensions. The NO has become YES, COUNTER-MEMORANDUM became MEMORANDUM and the LEFT became the RIGHT by providing foothold for the reversed world of authority and statism. Five months of the Left were five months of management and governance and nothing more.

Η ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Η χθεσινή πορεία συνείδησης σηματοδοτεί μια νέα ποιοτική αρχή για το antigold κίνημα ή την ανάδυση ενός νέου κινήματος πάνω στον τάφο της El Dorado. Τόσο η ανάθεση όσο και η κινηματική εγρήγορση, στις υπάρχουσες συνθήκες, δεν είναι δύο καταστάσεις παγιωμένες και ξέχωρες, αλλά δύο αλληλοσυγκρουόμενα πεδία μέσα σε μια δυναμική διαδικασία. Έτσι, το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού μετά από μια περίοδο καμπής , ως απόρροια της ελπίδας και των υποσχέσεων για μια θεσμική διευθέτηση, έδειξε χθες, πως είναι ζωντανό γράφοντας μια ακόμη σελίδα στην ιστορία των κινημάτων. Αποτύπωμα αυτής της κινηματικής ανάκαμψης είναι η χθεσινή πορεία που έφτασε μέχρι το εργοτάξιο εξόρυξης στις σκουριές.

Το διεθνές αντιεξουσιαστικό δίκτυο Beyond Europe, επιτροπές κατοίκων αλλά και πλήθος αλληλέγγυων από όλη την Ευρώπη, βρέθηκαν στο βουνό ως οργανικά κομμάτια του antigold κινήματος δείχνοντας πως η μοναδική διέξοδος από την λογική της ανάθεσης είναι η χάραξη μιας νέας προοπτικής από τα κινήματα.

Μια τέτοια πολυάριθμη πορεία στο βουνό και μια τέτοια αποφασιστική παρουσία του σώματός της εκεί, για περισσότερες από δυόμιση ώρες βρέθηκε, όπως ήταν λογικό , στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους. Άμεσα αποτελέσματα αυτής της αναμενόμενα εχθρικής στάσης της αστυνομίας ήταν η αλόγιστη χρήση χημικών , η ευθεία ρίψη δακρυγόνων που τραυμάτισε μέλη της πορείας στο κεφάλι και σε άλλα μέρη του σώματος. Αποκορύφωμα των σωματικών βλαβών ήταν το κάταγμα μιας κοπέλας στο πόδι από γκλομπ αστυνομικού, στη προσπάθειά της να επιβιβαστεί στο λεωφορείο. Αυτή η εκδικητική αλλά και φοβική ,απέναντι στο κίνημα, στάση της αστυνομίας, συνεχίστηκε με τη σύλληψη 75 ανθρώπων. Μάλιστα τα 4 από αυτά κρατούνται ακόμη και κινδυνεύουν με απέλαση λόγω άρνησης να δώσουν δακτυλικά αποτυπώματα και διάφορα άλλα στοιχεία. Αξιοσημείωτη στο σημείο αυτό είναι η παρουσία αλληλέγγυων από το Beyond Europe camp, καθώς και κατοίκων της τοπικής κοινωνίας και μέλη των επιτροπών Ορμύλιας, Μουδανιών, Μεγάλης Παναγίας, Ιερισσού, Πολυγύρου και Θεσσαλονίκης, όλο το βράδυ, έξω από το τμήμα Πολυγύρου.

Όλα τα παραπάνω μέτρα βίαιης καταστολής είναι γνωστές πρακτικές της αστυνομίας. Είναι μάλιστα, τόσο γνωστές, παρωχημένες και φοβικές,  παρ΄ όλη τη βιαιότητα τους,  που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να περιορίσουν τη δυναμική των κινημάτων και του αγώνα για τη Γη και την ελευθερία.

Αποδεικνύεται πως οι υποσχέσεις δεν χωράνε όταν το ελεύθερο δημόσιο και κοινωνικό μάχεται την αγορά και το κράτος.

Λευτεριά στους συλληφθέντες

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ, Ιερισσός 24/8/15

Συνέντευξη τύπου Beyond Europe Camp (video)

Το πρώτο διεθνές κάμπινγκ , «Βeyond Europe camp», θα πραγματοποιηθεί από τις 18 έως τις 25 Αυγούστου στην Ιερισσό.

Η διοργάνωση πλαισιώνεται από πλήθος πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, ενώ στις 23 Αυγούστου διοργανώνεται πορεία στο όρος Κάκαβος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην Χαλκιδική.

Invitation to the 1st “Beyond Europe” International Camp in Halkidiki, 18-25 August

Invitation to the 1st “Beyond Europe” International Camp in Halkidiki, 18-25 August

In north-eastern Halkidiki, a long struggle, which has taken the form of an uprising of the local residents against the forces of repression but also against the local authorities, has brought to the foreground the issue of capitalist development, as well as the power of resistance when it is exercised by the citizens themselves.

Canadian mining company Eldorado Gold, operating with the scandalous complicity of the Greek state and the largest Greek construction company, Aktor, decided to erase from the map an area of old-growth forest, which sustains local activities such as livestock breeding, beekeeping and agriculture, of beautiful beaches with low-intensity tourism, and of inexhaustible water resources.

As anticipated, their plans are not limited to Halkidiki, but extend throughout Macedonia and Thrace, where significant gold deposits have been detected.

The method of cyanide processing, used by the company in mining projects all over the world, leaves no doubt about what is already happening in the region or what will happen in the future.

This pharaonic project, expected to cause a wide-scale ecological disaster in Greece, could not proceed without harsh repression, thus bringing into existence another heavy industry, the industry of judicial prosecution. Currently, more than 300 local residents and solidarity supporters are being prosecuted, many of whom are charged with criminal law offenses.

Κάλεσμα 1ου Διεθνούς κάμπινγκ του «Beyond Europe»

Κάλεσμα 1ου Διεθνούς κάμπινγκ του «Beyond Europe»

στην Χαλκιδική 18-25 Αυγούστου

Στην ΒΑ Χαλκιδική ο πολύχρονος αγώνας που πήρε χαρακτηριστικά τοπικής εξέγερσης των κατοίκων κατά των δυνάμεων καταστολής αλλά και κατά των τοπικών αρχών, ανέδειξε σε όλη την έκταση το ζήτημα της καπιταλιστικής ανάπτυξης αλλά και την δύναμη της αντίστασης όταν αυτή περνάει στα χέρια των πολιτών.

Η Καναδικών συμφερόντων εταιρία El Dorado Gold που ασχολείτο με τις εξορύξεις, με τη σκανδαλώδη συνδρομή του Ελληνικού κράτους αλλά και της μεγαλύτερης Ελληνικής κατασκευαστικής εταιρίας ΑΚΤΩΡ, αποφάσισαν να βάλουν τέλος σε μία περιοχή με αρχέγονα δάση με πλούσια κτηνοτροφία, μελισσοκομεία, γεωργία, με πανέμορφες παραλίες (με ήπια τουριστική δραστηριότητα) και αστείρευτους υδάτινους πόρους.

Τα σχέδια τους φυσικά δεν περιορίζονται στην Χαλκιδική αλλά επεκτείνονται σε όλη τη Μακεδονία και τη Θράκη που έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα χρυσού.Η μέθοδος της κυάνωσης που ακολουθεί η εταιρία στα έργα της σε όλο τον κόσμο δεν αφήνει κανένα περιθώριο για το τι συμβαίνει ήδη και τι πρόκειται να συμβεί στην περιοχή.Το φαραωνικό έργο της πιο μεγάλης οικολογικής καταστροφής στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς τη σκληρή καταστολή, αναδεικνύοντας μία άλλη βαριά βιομηχανία, τη βιομηχανία των διώξεων. Αυτή τη στιγμή διώκονται πάνω από 300 κάτοικοι και αλληλέγγυοι, πολλοί από τους οποίους με βαριά κακουργήματα.

Και ενώ όλα αυτά συνέβησαν κατά τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και μετά της Ν.Δ η οποία εξάντλησε όλη της την αγριότητα στην περιοχή, εδώ και ένα χρόνο φάνηκε πως κάτι μπορούσε να αλλάξει σε θεσμικό επίπεδο. Πρώτα με τις Δημοτικές εκλογές (Μάιος) που ο νέος δήμαρχος της περιοχής στηρίχθηκε από το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και αργότερα στις βουλευτικές εκλογές (Ιανουάριος 2015) με νικητή τον ΣΥΡΙΖΑ που υποσχόταν το σταμάτημα του έργου.

Οι εξελίξεις όμως είναι απογοητευτικές για όσους εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στους θεσμούς. Εδώ και 2 μήνες ο δήμαρχος της περιοχής παραιτήθηκε αδυνατώντας να δώσει έστω και μία μικρή διέξοδο στο πρόβλημα, η δε νέα κυβέρνηση της Αριστεράς προσπαθεί να κερδίσει πολιτικό χρόνο αφού μέσα στα σχέδια της δεν είναι η μετωπική ρήξη με τις δύο εταιρίες (Eldorado – ΑΚΤΩΡ).Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα έργα να συνεχίζονται με όλο και πιο εντατικούς ρυθμούς με αποτέλεσμα το αρχέγονο δάσος των Σκουριών να μεταμορφώνεται σε σεληνιακό τοπίο.

Από την άλλη, το κίνημα κατά της εξόρυξης , το πιο μεγάλο κίνημα στην Ελλάδα της κρίσης, ήδη καταπονημένο από το βάρος των διώξεων και των δικών που έχουν ήδη ξεκινήσει αλλά και αυτών που αναμένονται, βρίσκεται σήμερα σε σημείο καμπής.Η απoμυθοποίηση της ανάθεσης και των υποσχέσεων της για αποτελεσματική και οριστική λύση του προβλήματος κλείνει τον κύκλο της. Η

αναμονή για θεσμική λύση κατέδειξε πως ο αδιαμεσολάβητος αγώνας είναι ο μόνος δρόμος για τη νίκη του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη. Η αυτονομία των κινημάτων ενάντιά σε οποιαδήποτε κυβέρνηση πρέπει να είναι η απαράβατη αρχή τους.

Αυτός είναι ο νέος κύκλος που ανοίγει ανάμεσα στους κατοίκους και στις επιτροπές δράσης και σε αυτή την χρονική στιγμή το διεθνές αντικαπιταλιστικό – αντιεξουσιαστικό δίκτυο (Beyond Europe) παίρνει την πρωτοβουλία για ένα κάμπινγκ αλληλεγγύης και αγώνα 18 με 25 Αυγούστου στην παραλία της Ιερισσού, στην περιοχή που δέχτηκε την μεγαλύτερη καταστολή από το κράτος. Είναι ένα κάλεσμα σε όλους όσους θέλουν να δώσουν το παρόν στον αγώνα για Γη και Ελευθερία ενάντια στα καταστροφικά σχέδια του κεφαλαίου.

Καλούμε άτομα και συλλογικότητες να συμμετέχουν στις πολιτικές και πολιτισμικές εκδηλώσεις αλλά και στη διαδήλωση που ετοιμάζεται στην απαγορευμένη ζώνη σε συνεργασία με τους κατοίκους της περιοχής. Σας καλούμε να δώσετε μία ανάσα ελευθερίας σε έναν αγώνα που η εξέλιξή στην συγκεκριμένη περίοδο θα αποτελέσει τον φάρο της πορείας πολλών άλλων αγώνων στην Ελλάδα. Για εμάς το νόημα της ζωής είναι ο διεθνής κοινός τόπος των αγώνων για την απελευθέρωση των ανθρώπων από την τυραννία του αδηφάγου καπιταλισμού και την ηγεμονία του κράτους και των αφεντικών.

Διεθνές Αντιεξουσιαστικό δίκτυο ενάντια στον καπιταλισμό «Beyond Europe»

Camping Beyond Europe

Κάλεσμα 1ου Διεθνούς κάμπινγκ του Beyond Europe στην Χαλκιδική 18-25 Αυγούστου

 Κάλεσμα 1ου Διεθνούς κάμπινγκ του Beyond Europe στην Χαλκιδική 18-25 Αυγούστου

Στην ΒΑ Χαλκιδική ο πολύχρονος αγώνας που πήρε χαρακτηριστικά τοπικής εξέγερσης των κατοίκων κατά των δυνάμεων καταστολής αλλά και κατά των τοπικών αρχών, ανέδειξε σε όλη την έκταση  το ζήτημα της καπιταλιστικής ανάπτυξης αλλά και την δύναμη της αντίστασης όταν αυτή περνάει στα χέρια των πολιτών.

Η Καναδικών συμφερόντων εταιρία El Dorado Gold που ασχολείτο με τις εξορύξεις, με τη σκανδαλώδη συνδρομή του Ελληνικού κράτους αλλά και της μεγαλύτερης Ελληνικής κατασκευαστικής εταιρίας ΑΚΤΩΡ, αποφάσισαν να βάλουν τέλος σε μία περιοχή με αρχέγονα δάση με πλούσια κτηνοτροφία, μελισσοκομεία, γεωργία, με πανέμορφες παραλίες (με ήπια τουριστική δραστηριότητα) και αστείρευτους  υδάτινους πόρους. 

Τα σχέδια τους φυσικά δεν περιορίζονται στην Χαλκιδική αλλά επεκτείνονται σε όλη τη Μακεδονία και τη Θράκη που έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα χρυσού.

Η μέθοδος της κυάνωσης που  ακολουθεί η εταιρία στα έργα της σε όλο τον κόσμο δεν αφήνει κανένα περιθώριο για το τι συμβαίνει ήδη και τι πρόκειται να συμβεί στην περιοχή.

Το φαραωνικό έργο της πιο μεγάλης οικολογικής καταστροφής στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς τη σκληρή καταστολή, αναδεικνύοντας μία άλλη βαριά βιομηχανία,  τη βιομηχανία των διώξεων. Αυτή τη στιγμή διώκονται πάνω από 300 κάτοικοι και αλληλέγγυοι, πολλοί από τους οποίους με βαριά κακουργήματα.

Και ενώ όλα αυτά συνέβησαν κατά τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και μετά της Ν.Δ η οποία εξάντλησε όλη της την αγριότητα στην περιοχή, εδώ και ένα χρόνο φάνηκε πως κάτι μπορούσε να αλλάξει σε θεσμικό επίπεδο. 

Πρώτα με τις Δημοτικές εκλογές (Μάιος) που ο νέος δήμαρχος της περιοχής στηρίχθηκε από το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και αργότερα στις βουλευτικές εκλογές (Ιανουάριος 2015) με νικητή τον ΣΥΡΙΖΑ που υποσχόταν το σταμάτημα του έργου.

Για μια στρατηγική εξόδου

Πολιτικά συμπεράσματα και προτάσεις του 12ου πανελλαδικού της αντιεξουσιαστικής κίνησης


«Στο Σύνταγμα η Αριστερά στο σύνολό της επέλεξε το εύπεπτο λαϊκίστικο δίλημμα μνημόνιο-αντιμνημόνιο προκειμένου να έχει ρόλο αντί της αυτοθέσμισης-αυτοοργάνωσης μιας νέας κοινωνικής οργάνωσης. Το ψευτοδίλημμα αυτό πέρασε, αλλά θα το βρει μπροστά της και ίσως αποτελέσει μια ήττα μεγαλύτερη από όσο μπορεί να φανταστεί ο οποιοσδήποτε.»
(Μετεκλογικό κείμενο ΑΚ Μάιος 2012)


Ο μύθος της διαπραγμάτευσης και το ελληνικό κράτος

Σήμερα, 4 μήνες μετά τις εκλογές του Γενάρη έχουμε τη δυνατότητα να αξιολογήσουμε πιο νηφάλια και με μεγαλύτερη ενδελέχεια το νέο κυβερνητικό παράδειγμα, αλλά και συνολικότερα το πολιτικό σκηνικό. Αυτό που για μας ήταν προφανές από την αρχή, πλέον γίνεται πασίδηλο, ότι δηλαδή δεν υπάρχει δυνατότητα διαχείρισης της πολιτικής και οικονομικής κρίσης προς όφελος της κοινωνίας. Ολες οι διαχειριστικές επιλογές, δηλαδή αυτές που εντάσσονται στο πλαίσιο της αναρρίχησης στην εξουσία και διαχείρισης της κρατικής μηχανής, ανεξαρτήτως προθέσεων, είναι καταδικασμένες στην αποτυχία. Πολιτικά είναι ανίκανες να παραγάγουν ένα διαφορετικό φαντασιακό από το ΤΙΝΑ της Θάτσερ, καθώς αφενός αναλίσκονται στον οικονομισμό, αφετέρου διατηρούν και αναπαράγουν τις κυριάρχες οικονομικές και πολιτικές θεσμίσεις, που έχουν χρεοκοπήσει εδώ και χρόνια. Στην πράξη το ελληνικό κράτος, εν τη γενέσει του αποτελεί, ένα οικονομικά θνησιγενές και εξαρτημένο παράδειγμα περιφερειακού καπιταλισμού, καταδικασμένο σε ένα κύκλο κρίσεων και τεχνιτών επανακάμψεων. Η Ελλάδα ξεκίνησε από την ίδρυσής της, ως κράτος, με διαδικασία πτώχευσης. Η πρώτη επίσημη πράξη του νεοσύστατου κράτους το 1827 ήταν η δήλωση αδυναμίας πληρωμής. Συνολικά η Ελλάδα χρεοκόπησε τέσσερις φορές και βρέθηκε υπό καθεστώς πτώχευσης πάνω από 50 χρόνια σε όλη την ιστορική της διαδρομή.

Η  δεύτερη επίσημη χρεοκοπία έγινε το  1843, και τότε επιβλήθηκε ο πρώτος δημοσιονομικός έλεγχος στην Ελλάδα με τραγικές συνέπειες για την οικονομία της και την κοινωνική της συνοχή. Η Τρίτη επίσημη χρεοκοπία δηλώθηκε και έμεινε γνωστή  με το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χ. Τρικούπη το 1893. Υπήρξαν και τότε  ξένοι δανειστές οι οποίοι το 1898, μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, επέβαλλαν Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο, και δέσμευσαν τους βασικούς πόρους του ελληνικού δημοσίου. Ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος διατηρήθηκε για πολλά χρόνια και το 1932 η Ελλάδα οδηγήθηκε για τέταρτη φορά σε χρεοκοπία. Από τη δίνη της χρεοκοπίας δεν ξέφυγε ποτέ το ελληνικό κράτος και έμελλε το 2010 να προσφύγει ξανά στο χρηματο-πιστωτικό έλεγχο και το ΔΝΤ.


Ακόμη λοιπόν κι αν ο Συριζα είχε σχέδιο και δεν ακολουθούσε την καταστροφική απ' ότι φαίνεται λογική βλέποντας και κάνοντας (υποχωρήσεις), αυτό θα ήταν καταδικασμένο να αποτύχει πολιτικά ως διαχειριστικό, αλλά και στην πράξη, σε ένα κράτος τοξικοεξαρτημένο από την ίδρυσή του. Η οποιαδήποτε ελπίδα στην επαναφορά της περιόδου της οικονομικής ευμάρειας, μέσα από το δρόμο της διαχείρισης, δεν βρίσκει πια κανένα έρεισμα στην πραγματικότητα. Οι συμβιβασμοί που θα αναγκαστεί να κάνει η νέα κυβέρνηση, όχι μόνο θα βαθύνουν την οικονομική καθυπόταξη της κοινωνίας και των εργαζομένων στα αφεντικά και στις πολιτικο-οικονομικές ελίτ, αλλά θα ενισχύσουν και το ιδεολόγημα του ΤΙΝΑ, σε μία συγκυρία που η κινηματική έξαρση που γνωρίσαμε την περίοδο 2006-2012 φαντάζει αιώνες μακριά.


Αριστερός κυβερνητισμός

Ωστόσο, σε σύγκριση με την προηγούμενη συνθήκη διακυβέρνησης η επιφανειακή αξιοπρέπεια και η εντιμότητα που εκπέμπει η νέα κυβέρνηση στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων αλλά και στη συνολικότερη εκφορά λόγου, έχει καταφέρει να εκμαιεύσει μία καινούργια συναίνεση. Μία συναίνεση που συγκροτείται πάνω στα εθνικά μυθεύματα και τον αντιγερμανισμό, διαμορφώνοντας παράλληλα μία ισχυρή κοινωνική δυναμική ικανή να προστατεύει το Σύριζα ενάντια στους επικριτές του στο δημόσιο λόγο. Ο σύριζα δηλαδή έχει κατασκευάσει συνθήκη πολιτικής ηγεμονίας. Το πόσο εύθραυστη η συμπαγής θα είναι αυτή η συνθήκη είναι κάτι που δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ωστόσο νωπές οι μνήμες της σχεδόν αστραπιαίας αποκαθήλωσης του ΠΑΣΟΚ και του γιωργάκη, του πρώτου θύματος της μη δυνατότητας διαχείρισης της ελληνικής οικονομίας (στη συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια απουσίαζε και η πολιτική βούληση, αφού το ΠΑΣΟΚ λειτούργησε ως υπάλληλος των πιστωτών).


Παράλληλα, όσον αφορά την κοινωνική πολιτική και τα δικαιώματα, όσο ο συριζα ήταν στην αντιπολίτευση άνοιγε την ατζέντα του προς τα κινήματα. Η ραγδαία όμως άνοδός του προς την εξουσία, τον έφερε σε σύντομο πολιτικό χρόνο αντιμέτωπο με τον κυβερνητισμό τον οποίο φαίνεται να επιλέγει όλο και πιο έντονα. Αυτό είχε ως συνέπεια όχι μόνο να δημιουργήσει συγκρούσεις στο εσωτερικό του, αλλά και να μετατοπίσει την ατζέντα του από την κοινωνική πολιτική στην καταφυγή στο φαντασιακό της εθνικής συγκρότησης. Η συνεργασία με τους Ανελ επισφράγισε αυτή τη μετατόπιση διαψεύδοντας τις αναφορές στη δήθεν «ταξική ψήφο». Αυτό που έχει καταφέρει μέχρι στιγμής ο συριζα να κάνει μ' επιτυχία, ήταν να ικανοποιήσει με ευκολία την περιορισμένη ατζέντα (σε σχέση με το συνολικότερο ζήτημα των φυλακών, συνθήκες, αποσυμφόρηση, σωφρονιστικός κώδικας, αυστηροποίηση των ποινών), που του τέθηκε από τους πολιτικούς κρατούμενους. Χαρακτηριστικό είναι ότι κατάφερε να άρει το άσυλο και να εκκενώσει την κατάληψη της πρυτανείας με ελάχιστο έως μηδαμινο πολιτικό κόστος. Με βάση τη μέχρι τώρα εμπειρία αντιπαράθεσης κινημάτων και συριζα, είναι οφθαλμοφανές ότι όσο η ατζέντα τους παραμένει κλειστοφοβική, περιορισμένη, άτολμη και συντεχνιακή (παρόλο που οι συνθήκες ανοίγουν χώρο και προοπτική), ο δρόμος της ηγεμονίας για το συριζα θα είναι εύκολος. Κατά τ' άλλα ο φασισμός συνεχίζει να καιροφυλαχτεί κατά της κοινωνίας, με νεκρούς μετανάστες να ξεβράζονται στα νησιά, δεκάδες ανήλικους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, το φράχτη του Εβρου να αποτελεί το προπύργιο του αποκλεισμού, τις συνθήκες στις φυλακές τριτοκοσμικές, την δικαστική εξόντωση αγωνιστών.


Μία ακόμη διαπίστωση που μπορούμε να κάνουμε συνεχίζοντας, είναι η για άλλη μια φορά έλλειψη δυνατότητας αλλά και πολιτικής βούλησης, για να σταματήσουν οι καταστροφικές πολιτικές της ανάπτυξης. Οι οικονομικές αποζημιώσεις για να σταματήσουν άμεσα επενδύσεις, όπως τα χρυσωρυχεία στη Χαλκιδική, η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά, η ανάπλαση του Ελληνικού κ.α, είναι τεράστιες και αν συνυπολογίσουμε την πλήρη ιδεολογική και πολιτική σύμπνοια της κυβέρνησης με το πρόταγμα της ανάπτυξης, είτε κρατικής είτε ιδιωτικής, είμαστε πλέον σίγουροι ότι το πεδίο του κοινωνικού ανταγωνισμού στα ζητήματα αυτά δεν θα το κλείσει καμία κυβέρνηση προς όφελος των πολιτών.


Ένα ακόμη στοιχείο της νέας πολιτικής συγκυρίας είναι πως η απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος έτσι όπως την παρατηρούσαμε από το 2008 κι έπειτα με την κρίση της εκπροσώπευσης και του κοινοβουλευτισμού, σήμερα έχει διολισθήσει και αυτή μπροστά στη χοάνη του οικονομισμού. Η διατηρούμενη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ως τεχνική διακυβέρνησης με Πνπ, η επαναλειτουργία της ΕΡΤ με όρους κρατικο-υποταγμένου μαγαζιού, παραμένοντας ανώνυμη εταιρεία και εν γένει ο συνολικότερος αποκλεισμός της κοινωνίας από το πολιτικό, φαίνεται να επικαλύπτεται από τη φενάκη της ελπίδας σε μια θετική έκβαση των διαπραγματεύσεων στα σαλόνια της Ευρώπης. Στην παρούσα φάση η ανάθεση έχει ξανά το πάνω χέρι στη διαρκή αναμέτρηση με το αυτεξούσιο.


Συμπερασματικά

Με αφορμή αυτές τις διαπιστώσεις, μπορούμε να σκιαγραφήσουμε σε πρώτη φάση τους τομείς στους οποίους υπάρχει δυνατότητα παρέμβασης κι διάχυσης τους λόγου μας, με διατύπωση εναλλακτικών θέσεων και προτάσεων έξω από τη λογική της διαχείρισης και του συμβιβασμού και πέρα από φετιχισμούς και ονειρώξεις κατάληψης των χειμερινών ανακτόρων.


Πρώτον, στο οικονομικό πεδίο όσον αφορά τις προτάσεις που ακούγονται από το εσωτερικό του συριζα, το ΚΚ, τον αριστερισμό και τώρα τελευταία από κομμάτια την αναρχίας για έξοδο από την Ευρωπαική ένωση και τη διαγραφή του χρέους, αντιλαμβανόμαστε το πολιτικό σκεπτικό με το οποίο διατυπώνονται, αλλά στην παρούσα φάση κινούνται στα όρια του παραληρήματος. Αυτό διότι επικεντρώνονται στην αφηρημένη άρνηση, σε ακαθόριστο πλαίσιο (επαναστατικό-διαχειριστικό), εμμένουν στον οικονομισμό, διολισθαίνουν προς έναν ρομαντικό εθνικισμό και το σημαντικότερο αποφεύγουν ή αποτυγχάνουν να αποτυπώσουν και να διατυπώσουν ένα συγκροτημένο πρόταγμα εξόδου από τον καπιταλισμό ως εναλλακτική. Ταυτισμένες μάλιστα στη συλλογική συνείδηση με μία ξεπερασμένη ρητορική περί σοσιαλισμού, έχουν ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση της κοινωνικής τους απεύθυνσης.


Ως αντιεξουσιαστές αυτό που προέχει δεν είναι να δηλώσουμε την αντίθεση μας στην ΕΕ, αλλά να σηκώσουμε το βάρος της ευθύνης προκειμένου να μπει σε τροχιά το παράδειγμα της κοινωνικής κι αλληλέγγυας οικονομίας, βγάζοντας προς τα έξω και υλοποιώντας πρώτα στους χώρους μας τις θέσεις μας για τις κολλεκτίβες και την αυτοδιαχείριση. Επίσης σε δεύτερο επίπεδο, να επιδιώξουμε να αναδείξουμε δομές και νοήματα που δεν θα θέτουν το χρήμα και την αξία ως κυρίαρχη σημασία, αλλά το στοιχείο της κοινότητας. Η περιορισμένη επιτυχία ή αποτυχία μας σε αυτόν τον τομέα δίνει το περιθώριο στα διαχειριστικά οικονομίστικα διλήμματα να κυριαρχούν στο δημόσιο διάλογο, σε συνδυασμό με την απουσία μας από αυτόν. Όσον αφορά το δημόσιο χρέος είναι προφανές πως αποτελεί μία συνθήκη καθυπόταξης της κοινωνίας, που λειτουργεί ως πρόσχημα για την επιβολή πολιτικών που εδώ και χρόνια ευαγγελίζονταν οι εγχώριες και διεθνείς πολιτικό-οικονομικές ελίτ. Είναι δεδομένο πως δεν οφείλουμε τίποτα σε κανέναν τραπεζίτη ως κοινωνία, ωστόσο η διαγραφή του χρέους επειδή αποκτά χαρακτηριστικά βάσης και εποικοδομήματος για τον ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό, θα ήταν καταστροφικό αν εντάσαμε στο πολιτικό μας πρόταγμα μια τόσο κοντόθωρη στρατηγική που αποπνέει περίεργες συμμαχίες παρόμοιες μ΄αυτές που εκδηλώθηκαν με το δίπολο μνημόνιο -αντιμνημόνιο,. Προέχει λοιπόν, να εστιάσουμε και να προτάσσουμε την οικοδόμηση των συνθηκών για έναν συνολικό κοινωνικό μετασχηματισμό (όπως περιγράφονται συνοπτικά παραπάνω και στη συνέχεια), παρεπόμενο αποτέλεσμα του οποίου θα είναι και η πλήρης απαγκίστρωση από το δημόσιο χρέος.


Δεύτερον πρέπει να πάρουμε θέση ενάντια στη νέα εθνική ενότητα που συγκροτείται με βάση τον αντιγερμανισμό και την αριστερή νοηματοδότηση της φιλοπατρίας, που δεν μπορεί παρά να αναπαράγει ρατσιστικά μοτίβα. Οι όποιες επιτυχίες του παρελθόντος ενάντια στους εθνικούς μύθους και τον αντι-ιμπεριαλισμό κινδυνεύουν να συνθλίβουνε από ένα παρόν που τα επικαλείται από πολιτικό και υπαρξιακό έλλειμμα. Συγκεκριμένα πρέπει να πάρουμε επιτέλους θέση απέναντι στο σουρεαλιστικό αίτημα που τείνει να γίνει καθολικό σχετικά με τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων. Ενός επιχειρήματος που σε σαθρότητα έχει διαστάσεις τύπου «να πάρουμε πίσω την πόλη» και αποτελεί πλέον κύριο συστατικό του λόγου των κυβερνώντων.


Τρίτον στο επίπεδο των κοινωνικών δικαιωμάτων κι ελευθεριών, που συνεχώς περιστέλλονται σε συνθήκες σύγχρονου ολοκληρωτισμού, οφείλουμε να θέσουμε προτεραιότητες, όχι για λόγους σημασίας, αλλά για λόγους τακτικής. Το πρόσφατο φιάσκο της απεργίας πείνας των πολιτικών κρατουμένων, υποδεικνύει το αδιέξοδο στο να επιχειρούμε να επιβάλουμε την αντίστοιχη ατζέντα του συριζα μία ώρα αρχύτερα, μία ατζέντα μάλιστα που δε χαίρει ιδιαίτερης κοινωνικής νομιμοποίησης, αφού οι ψηφοφόροι του συριζα, είχαν και έχουν την προσοχή τους στραμμένη στην οικονομία. Η τακτική προσέγγιση που απ' ότι φαίνεται μπορεί να φέρει κάποια αποτελέσματα, είναι η επικέντρωση σε ζητήματα που ξεπερνούν όχι μόνο την κοινωνική ατζέντα του συριζα, αλλά συνολικά η κινηματική ενασχόληση με αυτά θέτει υπό αμφισβήτηση την ίδια την κρατική μηχανή, έτσι όπως συγκροτείται σήμερα.


Τέταρτον στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων/επενδύσεων, , δε θα ήταν δυσανάλογο να πούμε πως υπάρχει προοπτική να αναδείξουμε μέσα από την αντίσταση ένα ριζικά διαφορετικό μοντέλο κοινωνικής διαχείρισης των κοινών, που να αντιπαρατίθεται στο κυρίαρχο φαντασιακό της ανάπτυξης. Ένα φαντασιακό το οποίο εσωκλείεται και στις προτάσεις της αριστεράς περί κρατικοποίησης και εργατικού ελέγχου. Αναφορικά λοιπόν με ζητήματα και αγώνες όπως η ΕΡΤ, το νερό, η ενέργεια, οι Σκουριές, περνώντας από την αντίσταση στην αντιπρόταση, εμείς πρέπει να ξεφύγουμε από το δίπολο κρατικού/ιδιωτικού, να προτάσσουμε τον κοινωνικό έλεγχο, στα πλαίσια της από-ανάπτυξης και της απομεγέθυνσης.


Τέλος, θεωρούμε πως είναι ξανά καιρός να βάλουμε μπροστά το πολιτειακό ζήτημα, να ανοίξουμε ξανά τον ευρύτερο κοινωνικό διάλογο για την άμεση δημοκρατία. Απέναντι στην νέα παράταση που έχει πάρει η ανάθεση έναντι στο αυτεξούσιο, πρέπει να ξαναβγάλουμε την πολιτική από το κοινοβούλιο και να την επαναφέρουμε στις πλατείες, τις γειτονιές, στους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους.


Ο πολιτικός χρόνος δεν είναι συμπυκνωμένος μόνο για την κυβέρνηση αλλά και για τα κινήματα. Δεν υπάρχουν περιθώρια ούτε για απογοητεύσεις, αλλά ούτε και για εξιδανικεύσεις. Οφείλουμε να χαράξουμε αντιεξουσιαστικό πολιτικό σχέδιο εξόδου, αλλιώς θα παραμείνουμε ή παρατηρητές του κοινωνικού ανταγωνισμού ή θιασώτες μιας εταιροκαθοριζόμενης πολιτικής πρακτικής δηλαδή θεατές των εξελίξεων.

Συνέντευξη Blockupy και Αντιεξουσιαστικής Κίνησης από Φραγκφούρτη στην ΕΡΤ3

Στο 54:50 η συνομιλία από Φρανκφούρτη με το μέλος του Blockupy Γιάννη Μαλαματίνα και το μέλος της Αντεξουσιαστικής Κίνησης Θεσσαλονίκης Γρηγόρη Τσιλιμαντό.

FREE FEDE NOW!

Δελτίο Τύπου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕ Η "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ & ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ" - ΔΣΑ, 5/3/2015

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ

Οι αγώνες στις ελληνικές φυλακές δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Η σταθερή παρουσία πολιτικών κρατουμένων από τη δεκαετία του ΄80 κατά καιρούς οδηγούσε σε εκρήξεις διαμαρτυρίας στο εσωτερικό των φυλακών, που οδηγούσαν σε εξεγέρσεις σε συγκρούσεις μέχρι και στην κατάληψη της φυλακής από τους κρατούμενους και την άγριο ξυλοδαρμό τους από την Αστυνομία. Οι συνθήκες διαβίωσης στα ελληνικά «καταστήματα», που είναι διαχρονικά άθλιες, σε συνδυασμό με την αυθαιρεσία των σωφρονιστικών υπαλλήλων και το συνεχώς επιδεινούμενο πρόβλημα του υπερπληθυσμού ήταν οι σταθερές αιτίες αναταραχών στις φυλακές.

Από την 11 Σεπτεμβρίου 2001 και μετά παρατηρείται η εντεινόμενη ενσωμάτωση και στο ελληνικό δίκαιο του Ποινικού Δικαίου του Εχθρού. Πρόκειται για μια δικαιική αντίληψη που έρχεται σε ρήξη με τα νομιμοποιητικά θεμέλια του Κράτους Δικαίου και εδράζεται στην αντίληψη ότι ορισμένες «απείθαρχες» κατηγορίες κοινωνικών υποκειμένων δε θα πρέπει να προστατεύονται από την ίδια δέσμη νομικών εγγυήσεων όπως ένας πλήρης φορέας δικαιωμάτων: αντίθετα, θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που θα κατοχυρώνουν αντιμετώπιση Εχθρού. Πρόκειται για την προσπάθεια ρύθμισης της σχέσης της κατάστασης εξαίρεσης στο πεδίο της εφαρμογής του ποινικού νόμου, της σχηματοποίησης δηλαδή κανόνων που θα ρυθμίζουν την απελευθέρωση δυνατοτήτων κρατικής βίας σε απείθαρχα υποκείμενα. Το Ποινικό Δίκαιο του Εχθρού τιμωρεί αυστηρότερα ακριβώς για το φρόνημα του εγκληματία, και η υιοθέτηση του ακριβώς εξυπηρετεί την επισημοποίηση και τον καθαγιασμό του «χαμηλής έντασης» εμφυλίου πολέμου που διεξάγεται στο εσωτερικό των Δυτικών κοινωνιών.

Στην Ελλάδα ήταν μέχρι πρόσφατα το αντάρτικο πόλης (και το «κοινό» έγκλημα όταν απάγει επιχειρηματίες «εθνικού ενδιαφέροντος»), αλλά ο κύκλος των εχθρών έχει ήδη διευρυνθεί στους «βίαιους ριζοσπάστες» και στους «παραβατικούς μετανάστες». Όλοι όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του κοινωνικού ανταγωνισμού γίνονται θύματα του νομικού ολοκληρωτισμού ακριβώς γιατί το παράνομο των πράξεών τους έχει έκδηλα πολιτικό χαρακτήρα.

ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ

Από τις 2 Μάρτη οι πολιτικοί κρατούμενοι K.Γουρνάς, Ν.Μαζιώτης Δ.Κουφοντίνας μαζί με τους συντρόφους από το Δίκτυο Αγωνιστών Κρατουμένων (Αντώνης Σταμπούλος, Τάσος Θεοφίλου, Φοίβος Χαρίσης, Αργύρης Ντάλιος και Γιώργος Καραγιαννίδης κατεβαίνουν σε απεργία πείνας όπου μαζί με το κίνημα αντίστασης επιχειρούν να αντιστρέψουν την προοπτική του ολοκληρωτισμού που το κράτος ελέγχου προσπαθεί να επιβάλλει.

Είναι η ώρα όπου οι μάσκες και τα προσχήματα γύρω από τα ζητήματα των φυλακών έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία. Ήρθε η ώρα για ουσιαστικές αλλαγές.

Απαιτούμε :

-Τριετή αμνήστευση ποινών. Επανέρχεται σαν αναγκαίο μέτρο αποσυμφόρησης των φυλακών.

-Μείωση των ισοβίων και αναστολή στα 2/5.

-Κατάργηση των ειδικών συνθηκών κράτησης και του νομικού πλαισίου που ορίζει τη λειτουργία των φυλακών τύπου Γ'.

-Κατάργηση του άρθρου 187 και 187Α, της επιβαρυντικής διάταξης για την πράξη που τελέστηκε με καλυμμένα χαρακτηριστικά («κουκουλονόμος»)

-Άμεση απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού, ώστε να λάβει τη νοσηλεία που χρειάζεται.

-Κατάργηση της βίαιης λήψης DNA και πρόσβαση και ανάλυση του DNA από πραγματογνώμονα βιολόγο.

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Η ελπίδα και η αριστερή ανάθεση στην εξουσία

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία λέει ο βασανισμένος λαός, βασισμένος στον μύθο της Πανδώρας και το κουτί της, που όταν το άνοιξε σκόρπισε πρώτα τις καταστροφές αλλά πρόλαβε να το κλείσει, για να παραμείνει στον πάτο το τελευταίο δώρο των θεών: η ελπίδα.

Αυτό το κλείσιμο περιέβαλλε έκτοτε την ελπίδα μ' ένα μυστήριο, μια δύναμη που μόνο η ανάγκη της σωτηρίας μπορούσε να δημιουργήσει. Το περιεχόμενό της, καλά σφραγισμένο, επέτεινε αυτό το μυστήριο και κάθε φορά την περιέβαλλε κι ένας μύθος που θα την απελευθέρωνε κι ένας λυτρωτής που θα την πραγματοποιούσε.

Στην ανθρώπινη ιστορία, η ελπίδα έπαιξε όλους τους ρόλους, γήινους και ουράνιους, άλλαξε χίλια πρόσωπα (θεός, φυλή, ηγέτης, έθνος, κόμμα τάξη) κι αυτή της η ευελιξία είναι που την κάνει ακόμη δελεαστική.

Κανείς δεν ξέρει αν είναι ευχή ή κατάρα κάθε φορά που εμφανίζεται, γιατί, έτσι όπως είναι κρυμμένη στο κουτί της ιστορίας, κανείς δεν ξέρει ποιο είναι το αληθινό της πρόσωπο, οι στόχοι και η στρατηγική της, το μαθαίνουμε μόνο εκ των υστέρων αναδρομικά κι αυτό με έντονες πολιτικές και κοινωνικές διαμάχες.

Η ελπίδα γεννημένη απ' τον μύθο, είναι καταδικασμένη να δημιουργεί μύθους με προσδοκίες μικρές ή μεγάλες, σταδιακές ή απότομες, για ένα ανάλογο τέλος κι αυτό το τέλος έγινε βούτυρο στο ψωμί της ανάθεσης.

Proclamation by the Antiauthoritarian Movement

Proclamation by the Antiauthoritarian Movement

on the occasion of its

Eleventh Panhelladic Conference

“Nosotros” Free Social Space, Athens, Greece

16 to 18 January 2015

Reviewing the past fifteen years since 1999 and particularly the conjuncture of the new global and multilevel social movement, we may easily observe that the project of social autonomy has been infused with a new compactness and content. In the brief period of the anti-globalization movement spanning between Seattle (1999) and Thessaloniki (2014), the political discourse of those at the bottom have acquired a global audience, complemented by the Paris and London uprisings of the excluded, who posed their questions before all aspects of political thought. Following these the December 2008 insurrection in Greece promoted new forms of public discourse, disrupting the temporality of the status quo on all levels. A harbinger of the unrest to follow in the ensuing years, this insurrection shook up the bedrock of the state’s authority, as it advocated the demand for a free and social public space. The struggles of the residents in Keratea and Halkidiki, the confrontations for urban space in Athens and in a number of other Greek cities emerged as the results of rifts triggered by the December 2008 insurrection, thus widening the field of action for the movement already pursuing the cause for local autonomy. In this framework no faction with ideological or identity politics could avoid decline in appeal.

International call for ANTIFA solidarity from Bulgaria

A call for Balkan, European and world solidarity with Bulgarian antifascists and all people suffering from the fascist presence in Bulgaria 

Times are harsh everywhere, especially in Eastern Europe, where a strong wave of fascism is exploding. We saw what nationalism could lead to in Ukraine and we would like to suppress this tendency in Bulgaria. Unfortunately, in a country where 25 years of capitalism have impoverished the population, the European Union has betrayed their hopes and anticommunism is very strong, nationalism becomes a social phenomenon, gaining hegemony on the streets (numerous swastikas could be seen in every Bulgarian town) and currently in the parliament. 

Since 2003 Lukovmarsh, a fascist march commemorating a Bulgarian nazi collaborator has become an annual event. If Ukraine has Bandera, Bulgaria has general Hristo Lukov. Lukov had very close relations with the Third Reich and has established the fascist organization of the Bulgarian National Legions. As a minister of war he was planning wars and attacks on most of the neighbouring countries. Lukovmarsh, organized by nationalistic organizations and parties has gained support even by foreign members of Blood and Honour, who came to march in solidarity a few years ago. Every year activists are trying to pesuade the mayor of Sofia to not allow the march to happen due to its nazi character. Up to now with no success.

Since the war in Syria had started, Bulgaria has experienced a refugee wave, unseen before in the country. Refugees and migrants, represented by the media as a foreign threat have become a reason for dangerous ideologies to become very popular and hatred towards non-Bulgarians to seem justified and logical. This has resulted in a lot of street violence and a right-wing coalition in the parliament, in which a patriotic party is also taking part. We witnessed hate speech in the parliament, unheard of before. Roma people were called half-human, Roma women were called bitches and their children were accused of playing with pigs. Doctors were asked not to treat Roma patients.

At this moment, as a marginal fraction of the Bulgarian society, we, the Bulgarian anti-authoritarians, anti-capitalists and anarchists are calling for antifascist solidarity! As enemies of all repressive ideologies we gain no support even when calling for humanity. Anti-racist demonstrations usually gather no more than 100 people in the capital. This year, with racism gaining both street and state power, we will demand the ban of Lukovmarsh with a counter demonstration on the 14.02 at 12.00, just a few hours before the nazis take the streets at 17.30 h. Anyone, especially from the neighbouring countries, who feels strongly about the cause is invited to join us. Let them never reign again! NO PASARAN!

Emilio Resisti (greek-english)

Στις 18 Ιανουαρίου 70 φασίστες του κόμματος Casapound, αδελφού κόμματος της ελληνικής νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, επιτέθηκαν στον κοινωνικό κέντρο Dordoni στην πόλη Κρεμόνα της Ιταλίας. Οι φασίστες που προέρχονταν από άλλες πόλεις (κυρίως Πάρμα και Μπρέσια) εκμεταλλεύτηκαν τον ποδοσφαιρικό αγώνα που γινόταν στην πόλη και επιτέθηκαν στο Κοινωνικό Κέντρο Dordoni. Εκείνη την ώρα στον χώρο βρίσκονταν 7-8 αντιφασίστες οι οποίοι απώθησαν την επίθεση και απέτρεψαν την είσοδο στους φασίστες χωρίς όμως να αποφευχθεί ο σοβαρός τραυματισμός του 49χρονου συντρόφου Emilio. O Emilio βρίσκεται σε κώμα με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις από χτυπήματα με σιδερολοστό.

Η αστυνομία, πιστή στις θέσεις της, έκανε έλεγχο στους φασίστες και τους άφησε ελεύθερους, ενώ χτύπησε τους αντιφασίστες που είχαν συγκεντρωθεί σε συμπαράσταση στο κοινωνικό κέντρο. Ένα έργο που το έχουμε ξαναδεί και εδώ στην Ελλάδα.

Το Σάββατο 24 Ιανουαρίου έχουν προγραμματιστεί αντιφασιστικές πορείες σε όλες τις πόλεις της Ιταλίας.

Σε Ελλάδα και Ιταλία το Κράτος και οι φασίστες δολοφονούν. Πίσω από τα εγκλήματα του φασισμού βρίσκονται οι μεθοδεύσεις του σύγχρονου κρατικού ολοκληρωτισμού.

Ελπίζουμε να δούμε το σύντροφο Emilio σύντομα ξανά μαζί μας στους αγώνες και στο δρόμο. Είναι δεδομένη η αλληλεγγύη μας στον κοινωνικό κέντρο Dordoni και σε όλους όσους αγωνίζονται ενάντια στο φασισμό.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Θάνατο στο φασισμό σ'ολάκερη τη Γη.

Emilio Resisti

English:

On the 18th of January 70 fascists of Casapound party (brother party of the greek neonazi party Golden Dawn) attacked the social center Dordoni in the city Cremona of Italy. The fascists, who were mostly from other cities (Parma and Brescia), took advantage of the football match which was scheduled in the city and attacked the social centre.At that moment there were about 7-8 antifascists in Dordoni . The result of the attack was the serious injury of the 49 year old comrade Emilio. Emilio is in coma with serious traumatic brain injury.

Police, faithful to its positions, let free the fascists after control and violently charged the antifascist picket which gathered on the spot. Something we have lived in Greece as well.

In Greece and Italy, State and fascists are murdering. Behind the crimes of fascism are hiding the approaches of the new state totalitarianism. 

We hope to see again comrade Emilio with us in the struggles and in the streets. Our solidarity to the social centre Dordoni and everyone who is fighting against fascism is more than definite.

Solidarity is our weapon

Death to fascism all around the world

Emilio Resisti

Antiauthoritarian Movement of Thessaloniki

Πανελλαδική Συνάντηση Αντιεξουσιαστικής Κίνησης 16 – 18 Γενάρη (Δελτίο Τύπου)

Στις 16 – 18 Ιανουαρίου 2015 στην Αθήνα και στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Νοσότρος (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια) έλαβε χώρα η Πανελλαδική Συνάντηση της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης. Σκοπός της συνάντησης ήταν ο επαναπροσδιορισμός ενός αυτόνομου πόλου κοινωνικής αντιεξουσίας μπροστά στη σύγχρονη συγκυρία και στις πολιτικές εξελίξεις.

Οι εργασίες της συνάντησης ξεκίνησαν την Παρασκευή με γενικές εισηγήσεις ακτιβιστών για σημαντικά ζητήματα, που έχουν αναδειχθεί μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες αλλά και γύρω από την παρούσα συγκυρία. Το Σάββατο έγιναν εισηγήσεις από τις συνελεύσεις των πόλεων, που συμμετέχουν στο δίκτυο της ΑΚ (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή, Πάτρα, Γιάννενα). Συζητήθηκαν προτάσεις αγώνα για την ΕΡΤ, την αλληλέγγυα οικονομία, τα κοινά αγαθά, το πλάνο αντίστασης ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, τη ΒΙΟΜΕ αλλά και την αποανάπτυξη, τους μετανάστες, ζητήματα LGBTQ, το νερό, τη διαχείριση των απορριμμάτων και το κίνημα της Χαλκιδικής ενάντια στο εργοστάσιο χρυσού. Την Κυριακή, τελευταία ημέρα των εργασιών της Συνάντησης, λήφθηκαν αποφάσεις για τη συγκρότητηση δομών και την ανάληψη πανελλαδικών δράσεων. Αποφασίστηκε η διεξαγωγή δεύτερης πανελλαδικής συνάντησης σε πολύ σύντομο χρόνο.